حالت استاندارد ترمودینامیکی 

حالت استاندارد ترمودینامیکی ، پایدارترین شکل ماده خالص در فشار یک اتمسفر و دمایی مشخص ( معمولا دمای اتاق 25 ) تعریف می شود . با ذکر چند مثال این تعریف را بیشتر بررسی می کنیم .
حالت استاندارد برای گازهای نجیب ، حالت گازی مولکول تک اتمی آنها می باشد . مثل Ar(g) , He(g) . 
حالت استاندارد برای مولکولهای گازی دو اتمی مثل هیدروژن ، اکسیژن و کلر ، همان مولکول دو اتمی آنها می باشد . مثل H2(g) . Cl2(g) 
حالت استاندارد برای عنصرهایی که دارای چند آلوتروپ ( دگر شکل ) می باشند ، پایدارترین دگرشکل آنها خواهد بود . به عنوان مثال از بین دگر شکل های کربن در طبیعت ، گرافیت به عنوان حالت استاندارد کربن در نظر گرفته می شود چون پایداری آن از سایر دگر شکل های کربن بیشتر است . به همین ترتیب بین اکسیژن O2(g) و اوزون O3(g) ، اکسیژن و بین دگر شکل های فسفر ، فسفر سفید حالت استاندارد آن در نظر گرفته می شوند . همچنین از بین دگر شکل های گوگرد ، گوگرد هشت وجهی به عنوان حالت استاندارد در نظر گرفته می شود .
برای یک ماده در حالت محلول ، حالت استاندارد ترمودینامیکی غلظت یک مول بر لیتر ( mol/L 1 ) در شرایط استاندارد ترمودینامیکی ( فشار یک انمسفر و دمای 25 ) در نظر گرفته می شود . 
برای مشخص کردن شرایط استاندارد علامت " o " را بالای نماد کمیتی قرار می دهند که در آن شرایط اندازه گیری می شود . برای مثال گرمای تشکیل استاندارد آب به حالت مایع به صورت ∆Ho = - 286 KJ ، نشان داده می شود .